Draft 2010 zbliża się wiel­kimi kro­kami, tym­cza­sem mamy za sobą pierw­szy “duży” trans­fer tego lata. Montreal Canadiens zde­cy­do­wali się na wy­mianę z St.Louis Blues. Do Stanów Zjednoczonych wę­druje bo­ha­ter play-off, sło­wacki bram­karz Jaroslav Halak, na­to­miast ka­na­dyj­ską dru­żynę za­silą na­past­nicy - młody Duńczyk Lars Eller oraz Ian Schultz. Moim zda­niem Canadiens zro­bili błąd po­zby­wa­jąc się Halaka, ale z dru­giej strony to wy­raźny sy­gnał — Carey Price jest na­szym bram­ka­rzem nr 1 i na niego za­mie­rzamy sta­wiać. Czy jest to słuszna de­cy­zja — przy­szłość po­każe. Zarówno Eller jak i Schultz to za­wod­nicy, któ­rzy mają szansę aby na dłu­żej za­go­ścić w li­dze. Przed nimi jed­nak sporo pracy.

To nie ko­niec “ak­tyw­no­ści” St.Louis Blues. Wkrótce po de­alu z udzia­łem Halaka, wy­mie­nili się za­wod­ni­kami z Colorado Avalanche. Do St.Louis prze­cho­dzi na­past­nik TJ Hensick, na­to­miast barwy Avalanche od no­wego se­zonu re­pre­zen­to­wał bę­dzie Julian Talbot (także napastnik).

Nie był­bym sobą gdy­bym nie wspo­mniał o “mo­ich Maple Leafs”. Według Damiena Coxa pi­szą­cego dla Toronto Star, na ce­low­niku Briana Burke jest ak­tu­al­nie trzech gra­czy — Dan Hamhuis, Nathan Horton, Patrick Sharp. Hamhuis to so­lidny obrońca, który jest w sta­nie grać po 20–25 mi­nut w me­czu na wy­so­kim po­zio­mie. Pytanie tylko czy Toronto nie za wiele środ­ków wkłada się w de­fen­sywę? A może to za­grywka przy­go­to­wu­jąca ko­lejną wy­mianę? A może zwy­kła plotka? Kolejny gracz, Nathan Horton, od dłuż­szego czasu przy­mie­rzany jest do Toronto. To za­wod­nik “w stylu” Briana Burke– duży, silny, po­tra­fiący za­cho­wać się za­równo przed bramką jak i przy ban­dzie. Dodatkowym czyn­ni­kiem, który może na­kło­nić me­na­dżera Florida Panthers (ak­tu­alny klub Hortona) do sprze­daży jest klau­zula “no-trade”, która staje się ak­tywna 1 lipca i po­zwala za­blo­ko­wać Hortonowi trans­fer, je­żeli uzna że klub do któ­rego ma być sprze­dany mu nie od­po­wiada. Tak więc je­śli Dave Tallon (me­na­dżer Panthers) chce mieć pełną swo­bodę ru­chów — po­wi­nien za­cząć dzia­łać. Ostatni z w/w trójki gracz to je­den z naj­lep­szych za­wod­ni­ków Chicago Blackhawks w ich dro­dze do Pucharu Stanleya. Patrick Sharp jest uni­wer­sal­nym skrzy­dło­wym, który nie­złe umie­jęt­no­ści snaj­per­skie łączy z bar­dzo do­brym prze­glą­dem pola. Pewnie za­sta­na­wia­cie się dla­czego w ogóle jest mowa o jego trans­fe­rze? Zachęcam do prze­czy­ta­nia tego artykułu.