Wczoraj pi­sa­łem o tym, że Devils i Kovalchuk do­szli do po­ro­zu­mie­nia, na któ­rego mocy Rosjanin miał do­stać 102 mi­liony do­la­rów za 17 lat gry. Jednak kilka go­dzin po ofi­cjal­nej kon­fe­ren­cji i ogło­sze­niu tego faktu do New Jersey do­tarła wia­do­mość, że NHL od­rzuca ten kon­trakt!

Jak się oka­zuje, umowa była tak spryt­nie skon­stru­owana, że za­wod­nik otrzy­my­wałby $6 mi­lio­nów przez naj­bliż­sze 2 se­zony, $11.5 mi­lio­nów przez ko­lejne 5, $10.5 mi­lio­nów w se­zo­nie 2017–18, $8.5 mi­lio­nów w kam­pa­nii 2018–19, $6.5 mi­lio­nów w 2019–20, $3.5 mi­lio­nów w 2020–21, $750,000 w ko­lej­nym i $550,000 w ostat­nich 5 la­tach trwa­nia umowy. Brzydko pi­sząc, chciano w ten spo­sób “oszu­kać” tzw. czapkę płac — Kovalchuk do­stałby $98.5 mi­lio­nów ze swo­ich $102 w pierw­szych 11 la­tach gry i kiedy byłby już wie­ko­wym za­wod­ni­kiem i my­ślałby o eme­ry­tu­rze, w sa­lary cap wli­cza­łoby się z jego po­wodu znacz­nie mniej pie­nię­dzy, dzięki czemu Devils mo­gliby za­kon­trak­to­wać gra­czy, na któ­rych w “nor­mal­nej” sy­tu­acji nie by­łoby ich stać.

Co te­raz zro­bią Devils? Czy to szansa dla Kings, Islanders i dru­żyn z KHL na pod­pi­sa­nie Kovalchuka? Co zrobi sam za­in­te­re­so­wany? Sagi ciąg dalszy.